Merhaba, öncelikle sizi biraz tanıyabilir miyiz?
1956, Manisa, Kula doğumluyum. Babam, halk şairi Rahmi Sarıgözoğlu’nun şiirlerinin etkisiyle edebiyata olan ilgim çocuk yaşlarda başladı. İlk ve orta öğrenimini doğduğum ilçede tamamladım, Kula Lisesinin edebiyat bölümünü ve İzmir Eğitim Enstitüsü’nün Fransızca bölümünü birincilikle bitirdim. 1976 yılında Yatağan Lisesinde göreve başlayıp 1999 yılında Muğla Turgut Reis Lisesinden emekli oldum.
Millî Eğitim Bakanlığının, Cumhuriyetimizin 75. Yılı kutlamaları çerçevesinde “Öğretmenler Günü” nedeniyle düzenlediği öykü yarışmasında “Sarı Kelebek” adlı öykümle birincilik ödülü alınca yazma isteğim günden güne daha da arttı. Öykülerim yerel gazete ve dergilerde yayımlanmaya başladı. İlk kitabım “İşte Bu Bizim Hikayemiz” 2016, “Dostum Ares” 2020, “Songül” 2022 de basıldı.
Öykülerinizin içeriğini anlatabilir misiniz?
İlk kitabım “İşte Bu Bizim Hikayemiz” aile, çocukluk ve öğretmenlik yıllarından esinlenen öykülerden oluştu. Yakında dokuz yeni öykü ilavesi ile Çınaraltı Yayınları’ndan ikinci baskısı çıkacak. Öykülerim genellikle doğa ve insan ağırlıklı. İkinci kitabım “Dostum Ares” köpeğimizle yaşadığımız anıları içeriyor. Kitabın bir bölümünde onun beyni, dili ve gözü olmaya çalıştım. “Son Gül” adlı kitabımın ilk öyküsü “Songül” ü gerçek bir hayat hikayesinden kurguladım. Songül’le kadınların yaşadıkları dramın sessiz çığlıklarını paylaştım. Sizden bizden öyküler isimli İkinci bölüm farklı temalar içeriyor.
Kitaplarınızın, tematik olarak yayımlanan diğer öykü kitaplarıyla karşılaştırmasını yaptınız mı? Bu karşılaştırma sonucunda değerlendirmeniz nedir?
Değerli yazarlarımızdan Ömer Seyfettin ve Sait Faik Abasıyanık ‘ın öyküleri ilgimi çok çekti başta ve yeni öykülerimin doğuşuna vesile oldu diyebilirim. Fransızca öğretmeni olmamdan dolayı Fransız Edebiyatını tanımak, eserleri orijinal diliyle okumak büyük bir şanstı benim için. Okuyucularımdan aldığım yorumlarda genelde öykülerimin klasik bir öykü tarzında bitmediği ve okuyucuyu şaşırttığı ifade ediliyor.
Kitap yazma düşüncesinden basım aşamasına kadar yaşadığınız süreci anlatabilir misiniz?
Anılarla başladım yazmaya ama kitap haline getirmeyi hiç düşünmemiştim. Yayınevlerine dosya göndermek dijital ortamda olmadığı için bana çok zor geldi. Bin dokuz yüz doksan beş yılında Hanri Benazus ve eşi Sevgi Tanrısever ile tanıştık. Onlarla öykülerimi paylaştıkça mutlaka basılması gerektiğini söylediler. Eşim de aynı fikirdeydi. Yerel gazetelere gönderiyordum öykülerimi. Tepkiler, yorumlar mükemmeldi. Nihayet 2016 yılında Hanri Bey’in yayıneviyle görüştük. İlk kitabım “İşte Bu Bizim Hikayemiz “ okuyucusuyla buluştu. Yazma ve okuma bende tutku derecesindeydi. Okumadan yazmadan geçirdiğim günü boşa geçmiş bir zaman olarak görüyorum.
En çok neye para harcarsınız?
En çok eşimle ben gezilere bütçe ayırdık diyebilirim. Yeni yerler keşfetmek dönüşte gezi anılarımı yazmak en keyifli iş benim için.
Çok merak ederim yazarların hangi yazarları, hangi kitapları okuduğunu. Biraz klişe olacak ama size de soracağım. Etkilendiğiniz, yazarlığınıza katkısı olan yazarlar kimler? Başucu kitaplarınız var mı, şöyle dönüp dönüp okuduğunuz?
Hemen hemen bütün yazarların eserlerinden okumaya çalıştım. Sait Faik’in öykülerini defalarca okuduğum olmuştur. Yaşar Kemal’in eserlerini okurken çok etkilendim. Ahmet Hamdi Tanpınar ‘ın öyküleri bana çok ilginç geldi. Montaigne ‘nin “Denemeler”i başucu kitabımdı bir zamanlar. Şimdi dördüncü kitabıma hazırlandığımdan “Mili Mücadele Döneminde Manisa” isimli eser bu günlerde başucu kitabım oldu. Dört ciltlik olan bu eser çok zengin bir kaynak benim için.
Hangi öykü kitaplarından ve yazarlardan etkilendiniz?
Alphonse Daudet’nin “Değirmenimden Mektuplar”, Ömer Seyfettin, Sait Faik, Yaşar Kemal’in bütün kitapları, Ahmet Hamdi Tanpınar ve Ayşe Kulin’in öyküleri beni çok etkilemiştir. Hamdi Topçu’nun yeni çıkan “Limburg Hikayeleri” isimli kitabını da okunmaya değer buldum.
Son olarak, yol ayrımında bir soru: ‘Hikâye anlatmak’ mı ‘şiir söylemek’ mi?
Hikaye vazgeçilmezim. Şiir de var hayatımda. Şiir çok farklı. Şiir okumadan geçirdiğimiz gün yok sayılır. Sayfalarca yazdığım bir hikayeyi bir kaç mısra ile anlatabildiğimde dünyalar benim oluyor. Sanat ve edebiyatla uğraşmak, üretmek, insanlığa yararlı çalışmalar içinde olmak mutlulukların en güzeli benim için.
Söyleşimizi bitirmeden önce sizin eklemek istediğiniz bir konu var mı?
Cemil Meriç’in şu sözünü herkese hatırlatmak isterim. “Kitaptan değil, kitapsızlıktan korkmalıyız.”
Her şey için çok teşekkür ederim. Keyif aldım sizinle olmaktan. Çalışmalarınızda başarılar dilerim. Kutlarım sizi.
