1950’Lİ YILLARDAN BİR ASKER MEKTUBU

Köyün güzel kızı Fatma’nın mesleği şekerci olan yavuklusu askere gitmiş. Fatma yavuklusunun özlemine bir türlü dayanamaz. Kendi, kendine; ‘Bir saatçik de olsa görmeye razıyım.’, diye söylenip dururmuş. Günlerden bir gün Fatma’nın eline bir kâğıt, bir de kalem geçer. ‘Madem göremiyorum bari mektup yazayım.’ der ve şekerci yavuklusuna şunları yazar.

Şifa el kulüp
Vega el Mahbup
Gözümün yaşınnan
Yazıldı bu mektup
Yoktu tagat ve şahadet
Size lütfet candan azizim
Şekerden lezizim
Enber efşanım
Sevgili yârim
Severim seni
Yokdur inkârım
Ah ah! İkimizi bir udaya guysala
Üstümüzden altın gilit vusala
Seni bana beni sana vesele
Bir saatçik vesele.

Fatma, tutmuş yazdığı mektubu yavuklusuna göndermiş. Adam mektubu okumuş hemen komutanına koşmuş, ‘Bizim gözü yaşlıdan geldi bu mektup.’ diyerek. Mektubu komutana okumuş. Komutanın da gönlü pek yumuşakmış. Vermiş şekerciye iki ay izin. Onlar ermiş muradına, darısı bekleyenlerin başına.