Poliste bıyık serbestisi: Hangi bıyık, kimin yüzü?

Son günlerde bana gelen mesajlar, polislerde bıyık meselesi üzerine. İnternetten araştırınca gördüm ki 2018 de Emniyet, 81 ile bir yazı göndermiş: Üniformalı polisler, yazılı izin alarak bıyık bırakabilecekmiş. Kâğıt üzerinde böyle ama sahada pek uygulanmıyor.

Varsayalım ki uygulandı… İşte orada karşımıza başka bir mesele çıkıyor. Çünkü biz Türk toplumu olarak bıyığa sadece “yüz tüyü” gözüyle bakmayız. Bıyık, kimliktir, ideolojidir, duruştur. Pala bıyık deyince akla başka bir dünya gelir, ülkücü bıyık deyince başka, badem bıyık deyince başka, komünist bıyık deyince bambaşka. Yani kimin yüzünde hangi bıyık varsa, biz ona göre bir yere koyarız.

Polisin yüzü ise devletin yüzüdür. Vatandaş, polisi gördüğünde “devlet burada” der. Şimdi düşünün; bir polisin pala bıyık bırakmasıyla, bir diğerinin badem bıyık bırakması toplumda nasıl algılanır? Devletin tarafsız duruşuna gölge düşmez mi?

Töremizde asker, polis gibi üniformalı görevlerde “tarafsız görünmek” esastır. O yüzden jandarmanın, askerin bıyığı da, sakalı da yıllardır standarttır. Çünkü orada önemli olan yüzün değil, üniformanın konuşmasıdır.

Elbette kimsenin şahsi zevkine karışmak niyetinde değilim. Herkes özel hayatında istediği gibi dolaşır. Ama mesele polis olunca, mesele üniforma olunca iş değişiyor. Çünkü o bıyığın altındaki yüz, sadece Ahmet’in, Mehmet’in yüzü değil; devletin, milletin yüzü oluyor.

Benim kanaatim şu: Poliste bıyık serbestisi, uygulamada daha çok tartışma ve bölünme doğurur. Onun yerine mevcut disiplin çizgisinin korunması hem devletin vakarına hem de milletin gözündeki ciddiyetine daha uygun olur. Çünkü bizim için önemli olan, bıyık değil; adaletin, güvenin ve tarafsızlığın yüzümüzde görünmesidir.