Yiğit Emir Ahi’nin Değerli Yazar Özlem Akgüneş ile Söyleşisi

Biraz kendinizi tanıtır mısınız?

Ben Özlem Akgüneş, 28 Mart 1992 İskenderun Doğumluyum.

Evliyim, 3 yaşında Deniz isminde bir oğlum var. Ailemle birlikte uzun yıllardır İzmir – Menderes ilçesine bağlı Özdere semtinde ikamet ediyorum. Dokuz Eylül Üniversitesi Yönetici Asistanlığı sonrası Çalışma Ekonomisi ve Endüstriyel İlişkiler bölümünden mezun oldum. Turizm sektöründe İnsan Kaynakları Müdürü olarak görev yapıyorum. Bir süre Akıl ve Zeka Oyunları eğitmenliği yaptım, çocukların dünyasına duyduğum merak ve onları daha iyi anlayabilmek adına Atatürk Üniversitesi Çocuk Gelişimi bölümünü bitirdim. Toplumları, ilişkileri, kültürleri anlamak ve yorumlayabilmek adına da sosyoloji bölümü öğrencisiyim.

Kendimi geliştirmeyi, aktif olmayı seviyorum. Çocuklara, ailelere yararlı olacak projeler geliştirmeye çalışıyorum.

İlk yazınızı ne zaman yazdınız, ilham aldığınız ya da sizi teşvik eden oldu mu?

İlkokul yıllarımda günlük tutmaya başladım. Hemen hemen her gün yaşadıklarımı dökerdim cümlelere… Üzgün olduğumda, korktuğumda, mutlu olduğum zamanlarda tuttuğum günlük en iyi yol arkadaşım olurdu

Yazarlığa heveslendiğiniz ilk anı ya da dönemi anımsıyor musunuz? Sizi böyle meşakkatli bir yolculuğa çıkartan etkenlerden bahseder misiniz? 

Üniversite ve iş hayatım başladığında yazmaktan uzaklaşmıştım ama hamile olduğumu öğrendiğim günden itibaren tekrar yazmaya başladım. Oğlum Deniz, benim hayatımın baş aktörü… Bana verdiği güç ve cesaretle ona anlattığım hikayeleri, tüm çocuklara ulaştırmak istedim. Onun sayesinde çocuk edebiyatını keşfettim.

Temiz bir dünya ve gelecekleri için gerekli olan duyarlılığı arttırmak adına “Deniz’den Taşan Sevgiyle” başladı serüvenimiz.  İyi ki de başladı… 

Eserlerinizde özellikle öne çıkardığınız konular var mı? Bunun sebebi nedir?

Evet kesinlikle,

Evrensel insan sevgisi, aile, çevre duyarlılığı, canlıların korunması, iyi niyet, yardımseverlik ve dünyamız için sürdürülebilirlik çok önemli…

Çocuklarımız geleceğin mimarı, onlar için ne yapabilirsek, ne öğretebilirsek kar.

İlham kaynağınız nedir? Nasıl yazarsınız? Hangi vakitler, sevinçliyken mi üzüntülüyken mi yazarsınız? 

Tamamen hislerim yön veriyor. Tuttuğum kalem ona göre yola çıkıyor… Ancak çocukların geleceğinden duyduğum kaygı ve bu geleceği sadece yine kendilerinin kurtaracağı düşüncesiyle satırlarım oluşuyor… Bilinçlenmeyi ve bilinci yaymayı seviyorum… Çünkü onlar çok zekiler, sünger gibi her bilgiyi hapsediyorlar. Bilgiyi bizlerden çok daha kolay alıyor ve yayabiliyorlar.

Çocuk edebiyatına yönelmeniz nasıl oldu? Çocuk edebiyatına nasıl bakıyorsunuz? Bu bağlamda neler yapmak gerekir? 

Çocuk edebiyatı keşfedilmeyi bekleyen uzun bir yol. Çokça okumak, araştırmak gerekiyor.

Çocuklar en hassas varlıklarımız ve onlara verilen mesajlar çok dikkati derlenmeli ve evrensel olmasına özen gösterilmeli. Ve eğer daha yolun başındaysanız bu yolda size yol gösteren yayınevi ve editörün yani alanında uzman ekibin katkıları da çok önemli…

Kitabınızdan bahsedebilir misiniz? Bu kitabı yazarken nereden esinlendiniz?

Kitabım “Deniz’den taşan sevgi” çift dille yayınlanmıştır. Çocukların dili kesinlikle evrensel ve bende bir nebze o yönde mesaj vermek istedim…

Hikayemizde yer alan Deniz ve Sissy gerçek hayatta da arkadaştır. Sissy Almanya’da yaşıyor ve yazları görüşebiliyorlar. Genelde kumsalda ve denizde zaman geçiriyorlar ve birbirlerinin dillerini bilmedikleri halde olağan üstü bir iletişim halindeler.

Kitabımı yayınlarken hem kalıcı bir anı hem de içerdiği hikayeyle çocuklarımız için bir farkındalık oluşturmak istedim.

Deniz’den taşan sevgi

Overflowing love from Deniz

Deniz ve Sissy bir gün denizde yüzerken bir tuhaflık fark ediyor. Tüm balıklar eğlenirken bir tanesi parlak bir nesnenin içinde kalakalmış yardım bekliyor. Deniz onu kurtarıyor ama çok üzülüyor. Arkadaşlarıyla birlik olup çevreyi temiz tutmaya canlıları korumaya söz veriyorlar.

Çocuklarımızın duyarlılığını arttırmak…

Kitap fuarlarını takip edebiliyor musunuz?

Tabii ki, işlerim sebebiyle aktif olarak katılamadığım dönemlerde bile öneride bulunmayı ihmal etmiyorum.

Aileler çocuklarını mutlaka kitap fuarlarına götürmeli çünkü çocukların orada heveslenip aldığı her bir kitabın devamı geliyor… Herkesin ilgi alanı kitaplar olduğu için dikkatleri de dağılmıyor.

Yeni çalışmalarınız var mı? Şu an neler yapıyorsunuz?

Yazıyorum, bazen yeni hikayeler bazen de geçmişteki yazılarımın devamını getiriyorum.

Henüz bende saklılar.

Yazarlık zor mu, kolay mı?

Zor değil ama kolay da değil. Yazarlık ilham geldiği an sizi bambaşka yerlere sürüklüyor. Öğreniyorsunuz ve yazdıklarınızı birileriyle paylaşma ihtimali bile çok heyecan verici. Yazarlara ait her eser kendine has kesinlikle çok kıymetli… Cevabım; kesinlikle çok değerli

Son olarak neler söylemek istersiniz?

Beni röportajınıza davet ettiğiniz için sizlere çok teşekkür ederim. Sorularınızı içtenlikle cevaplamaya çalıştım. Kendimi anlatma fırsatı bulduğum için de çok mutlu oldum.

Bu süreçte bana destek olan eşim Mehmet Akgüneş’e, ilham kaynağım oğlum Deniz Alp Akgüneş’e, değerli annem ve babama çok teşekkür ediyorum.

Çocuklarımız için mutlu bir gelecek diliyorum…

–

“Çocuk sevgisi insan sevgisi için bir ihtiyaçtır.”

Mustafa Kemal ATATÜRK