Yiğit Emir Ahİ’nin Değerli Yazar İlkay Aydoğan İle Söyleşisi

İlkay Hanım, size klasik bir sorum olacak belki ama biz okurlarınız olarak İlkay Hanım’ı biraz daha tanımak istesek sizin bize kendinizi tanıtacağınız, tanımlayabileceğiniz bir mottonuz var mıdır? İlkay AYDOĞAN kimdir?

Öncelikle sizleri ve tüm okurları sevgiyle selamlıyorum. Bir motto değil ama kendimi tanımlayabileceğim birkaç kelime seçseydim, “göçebe hikaye avcısı” derdim. Kendimi bildim bileli yollardayım. Bir de görünenin ardındaki hikayeleri hep merak ederdim. Bir süre sonra görüp dinlemek yetmedi sanırım, bunları anlatmam lazım dedim. Anlatıcı oldum. Bazen kelimelerle, bazen fotoğraf ya da şarkıyla…

Yazdıklarınızla çocuklara erişebilmenin bir ön şartı var mıdır? Çocuk sevmek, çocuk sahibi olmak, çocuklarla iyi anlaşmak gibi.

Evet, sanırım bir ön şart var. Şartsız olmak. Tıpkı onlar gibi. Hesapsızca, basit, laf kalabalığı yapmadan, net olmak. Yaş gruplarına göre, o çocuğun duyabileceği ve kalbini ısıtacak melodiyi bulabilmek sanırım. Ama önce kendi kalbinizde aramak o melodiyi. Özellikle okul öncesi yaşlar için, illa ki kalbe hitap etmek. Mental çabalara girmeden, ağır mesajlar vermeye ya da akademik bir şeyler öğretmeye çalışmadan. Bunların zamanı daha sonraki yaşlarda gelecek.

Neden çocuk edebiyatı? Çocuk edebiyatı yazarlık sürecinizi bize anlatabilir misiniz?

Kızıma borçluyum bu süreci. O doğduktan sonra, birlikte okuduğumuz hikayeler, masallar unuttuğum bir ülkeyi, çocukluğun krallığını hatırlattı bana. Orada gerçekten sihirli bir şeyler var. O ülkeye kızımla birlikte bir daha dönmüşüm, eski dostlarımı bulmuşum, bir daha çıkar mıyım? Ben de bu krallıktaki maceralarımı, heybemde biriktirdiklerimi başka çocuklara da anlatmaya, yazmaya karar verdim.  Önce kendi kızıma, sonra bir dönem çalıştığım yuvadaki çocuklara derken hikaye buralara geldi.

Eserlerinizi yazarken, üretirken yazma süreciniz nasıl gerçekleşiyor? 

Aslında reklam yazarıyım ve medyada çeşitli yaratıcı platformlarda çalıştım yıllarca. Bilirsiniz, ilham perilerinin ne zaman başınıza üşüşeceği belli olmuyor. Maydanoz ayıklarken, trafikte köpürürken ya da filmin bir karakterinin diyaloğunda… Hep küçük not defterlerim vardı yanımda bu yüzden.

Sonra bu defterlerin sayfalarında fikirlerin satır aralarına, market listeleri, toplantı notları karışmaya başlayınca duruma el koydum. Teknolojiye ışık hızında geçtim; cep telefonumu bu amaçla kullanmaya başladım. Evet, yemek tarifi gibi işler için ayrı klasörlerim var artık.

Kağıdın ya da bilgisayarın başına oturup bugün ne yazacağım dediğimi hatırlamıyorum. O eskidendi. Reklam ajansında akşama baskının, yayının yetişmesi gerekiyorsa o metin ya-zı-la-cak! tı. Sanırım bugünlerde bilgisayardan son dakikaya kadar kaçma sendromumu buna bağlayabilirim. Kafamda, notlarımda o proje taslak olarak biter, öyle otururum genelde yazmaya. Bilgisayarla çok senli benli olmayı sevmiyorum.

Çocuk hikâyeleri okumaktan zevk alıyor musunuz? Okurken içinizde merak, heyecan, korku gibi duygular canlanıyor mu?

Sevmez miyim! Kızımın masal ve hikaye kitabı arşivini kendi kitaplığıma aldım, bir o kadar da ben kitap ekledim sonradan. Ama en çok, çocukların kendi uydurdukları hikayeleri seviyorum. Yetişkinlerden çok daha yaratıcı oldukları tartışılmaz.

Çocuklar için bir şeyler üretmek, onlara dair çalışmak hayatınızı nasıl etkiliyor?

Yazmanın yanında, çocuklar için daha çok sosyal sorumluluk projeleri üzerine çalışıyorum. En başta da söylediğim gibi… Çocuklara, masallara dair bir şeyler yapmak, öncelikle kendi çocukluğuma uzanan bir köprü gibi. O köprüyü geçince, neşe de orada, yaratıcılık da, merak, yaşam sevinci ne ararsanız… Hatta bugünkü yaralarımızın şifası da… Bunu kıymetli buluyorum çünkü biz yetişkinlerin günlük telaşında, büyük dertlerin ve egoların arasında, fabrika ayarlarımızı hatırlatıyor bana. Özümüze dair, etiketsiz ve esas ihtiyacımız olanı…

Okurlarınızla buluşuyorsunuzdur. Hangi çocuk sizi heyecanlandırır?

Her bir çocuk ayrı masal. Hepsini ayrı merak ediyorum. Ama en çok yetmişine gelip de içindeki muzır çocuğu unutmayanları…

Bundan sonraki projeleriniz neler?

En yakın tarihtekiler, Bal Cambazı kitabıyla birlikte yürüyecek iki ayrı sosyal sorumluluk projesi. Yol biraz uzun. Aynı zamanda Türkiye’deki Waldorf eğitmenleri ve yurtdışındaki doçentlerimizle birlikte, Eğitim Sanatı Dostları Derneği çatısı altında, bir masal koleksiyonu kitabı projemiz devam ediyor. Yuva eğitmenleri için kaynak kitap ihtiyacına yönelik bu proje için iki seneyi aşkın bir süredir çalışıyoruz.

Güzel ve keyifli bir sohbetti. Son olarak eklemek istediğiniz bir şey, takipçilerinize vermek istediğiniz bir mesaj var mı?

Sevgiyle ve oyunla kalın.

Ha bir de sihirle! Çocukluğun krallığının yol haritası zaten sizde.

Vakit ayırdığınız için teşekkür eder, çalışmalarınızda kolaylıklar dilerim.

Ben çok teşekkür ederim. Keyifli çalışmalar diliyorum.