Bir Kedi Daha Katledildi: Hangi Dine İnanıyorsun?

Eros’tan sonra şimdi de Cezve.

Adına “kedi” dediğimiz, sokakta merhamet bekleyen bir can daha vahşice öldürüldü. Sokakta yürürken kuyruk sallayan, gözlerinin içi gülen, tek beklentisi biraz mama, biraz ilgi olan bir can daha katledildi.

Türkiye’nin dört bir yanında her gün onlarcası öldürülüyor, işkence görüyor, zehirleniyor.

Soru şu: İnsan, ne zaman bu kadar vicdansız oldu?

Bir başka soru daha soralım:

Sen hangi dine inanıyorsun?

Dünya üzerindeki tüm büyük dinler – Budizm, Hristiyanlık, Hinduizm, İslam, Yahudilik – binlerce yıllık öğretilerinde hayvanlara merhameti, şefkati, adaleti emreder. Her biri bir şekilde şiddetsizlik ilkesini taşır. Her biri insanın hayvanlara karşı bir sorumluluğu olduğunu savunur. Peki öyleyse bu nefret, bu saldırganlık, bu sessizlik hangi dinin buyruğu?

Budist misin?

Buda, “Her canlı tehlikeden korkar, hayat herkes için değerlidir” der. Et yemenin bile ancak hayvan senin için öldürülmemişse etik sayılabileceğini söyler. Senin dinin şiddeti bu kadar dışlıyorken, sen nasıl susarsın Cezve’nin parçalanmış bedenine?

Hristiyan mısın?

Tanrı seni yarattıysa hayvanlara egemen olasın diye değil, şefkatle sahip çıkasın diye yarattı. İsa’nın yolundan gittiğini söyleyen sen, kedilere tekme atan çocuğu kameraya çekip gülüyorsan hangi haçı taşıyorsun sırtında?

Hindu musun?

“Ahimsa”nın sadece şiddet uygulamamak değil, yaşam tarzı olduğunu bilmiyor musun? İnekleri kutsal sayan bir inancın çocuğuyken, göz göre göre sokağındaki kedinin ölümüne sessiz kalmak hangi karma ile açıklanabilir?

Müslüman mısın?

Peygamberin bir köpeği suyla beslediği için cennetle müjdelenen adamı örnek gösterdi sana. Kur’an, “Hayvanlara eziyet eden kimseye azap vardır” dedi. Senin dinin hayvanı bile keserken bıçağı bile göstermemeyi emrederken, sen nasıl görmezden gelirsin Cezve’nin gözlerindeki korkuyu?

Yahudi misin?

Talmud hayvanlara eziyeti haram kılar, shechita yöntemi bile acıyı en aza indirmeyi hedefler. Senin inancın bile, iyi yemek uğruna kötü ölüm olmasın derken, bir sokak kedisinin canı neden bu kadar kıymetsiz?

Artık yeter.

Bu ülkede bir çocuk sevgiyle büyümüyorsa, bir kedi şefkatle yaşayamıyorsa, bir köpek açlıktan taş kemiriyorsa, bunun tek sorumlusu biziz. Dindar görünmenin değil, vicdanlı olmanın zamanı geldi.

Bir daha biri “ben inançlıyım” dediğinde sorun ona Cezve’nin ölümüne de inancın mı sustu? Yoksa senin dinin, yalnızca minareden duyulduğunda mı var?

İnsanlığın dini merhamettir.

Merhametsizliğin adı inanç değil, bahanedir.

Yazan: Mehmet ÇOBAN